لینا حیدر، نابغهای کمسن از افغانستان؛ یازدهساله و دیپلم «ابیتور» در جیباش
مسیر مکتباش بیشتر شبیه یک ماراتن رکوردشکن بوده است؛ از صنف اول، مستقیم به صنف پنجم جهش کرده است، بعد به صنف هشتم و از آنجا به مهمترین دبیرستان آلمان؛ یعنی Gymnasiom
راه مدنیت: لینا حیدر تنها یازدهسال دارد و بهگفتهٔ مسوولان مکتباش، احتمالا جوانترین دانشآموزی است که در آلمان موفق به دریافت دیپلم لیسه عالی (Abitur) شده است.
او با لبخند و لحنی کودکانه اما مطمین میگوید: «در هر حال خوشحالم. بالاخره بهآن رسیدم.» از صنف درسی زیاد استفاده نکرده و در مجموع، فقط شش سال را در مکتب گذرانده است.
میخاییل گرمان، مسوول حمایت از دانشآموزان بااستعداد میگوید: «وقتی آدم برای اولینبار لینا را میبیند، با خودش فکر میکند: این کودک ششساله اینجا چه میکند و پدر و مادرش چرا او را آوردهاند؟ ولی وقتی با او وارد گفتگو میشوید، خیلی زود متوجه میشوید: اوه، اینجا جای درستی است، یا حداقل میتواند جای درستی باشد.»
مسیر مکتباش بیشتر شبیه یک ماراتن رکوردشکن بوده است؛ از صنف اول، مستقیم به صنف پنجم جهش کرده است، بعد به صنف هشتم و از آنجا به مهمترین دبیرستان آلمان؛ یعنی Gymnasiom.
کریستوف اُلدوهِمه، مدیر لیسه سنت آدلهاید در شهر بن، این مرحله را چنین توصیف میکند: «گذر از صنف هشتم به دورهٔ این لیسه واقعا دشوار بود. این خودش یک جهش بزرگ بود. ناگهان با یک کودک نه یا دهساله در دورهٔ لیسه روبهرو شدیم. اینجا باید پلی زده میشد.»
لینا بهعنوان یک کودک بسیار بااستعداد (hochbegabt) شناخته میشود، اما این برای مکتب هم چالشهایی بههمراه داشته است. هم باید از او حمایت و هم باید دایم این مسیر با او تنظیم میشد تا همهچیز برایش قابل تحمل باشد.
کریستیانه گراف، هماهنگکنندهٔ مشاورهٔ روانیاجتماعی در مکتب میگوید: «ما همیشه تلاش کردیم تعادل را حفظ کنیم؛ اینکه او همچنان بتواند کودک باقی بماند، ولی در عین حال از نظر فکری نیز رشد کند.»
لینا خودش میگوید که با جهشهای تحصیلی مشکلی نداشته، چون در پایان هر دورهٔ تعلیمی دیگر برایش چالش خاصی باقی نمیمانده: «تقریبا همیشه در پایان سال، درسها برایم کسلکننده میشد و به همین خاطر، مجبور بودم جهش کنم.»
اما دانشآموزان بزرگتر چگونه با حضور لینای کمسن کنار آمدند؟
ژانت ماخونزه، یکی از همصنفیهای او میگوید: «خب، در ابتدا خیلی غیرعادی بود. هیچوقت کسی را در این سن در اینجا ندیده بودیم. ولی آدم خیلی زود به این وضعیت عادت میکند؛ بهخصوص در زندگی روزمرهٔ مکتب. سن دیگر اصلا اهمیتی ندارد. البته روی کاغذ اختلاف سنی هفت سال خیلی زیاد بهنظر میرسد، ولی در عمل واقعا آدم آنقدر متوجهاش نمیشود، مگر در بعضی موقعیتها.»
ناتالی کِرتای، دیگر همصنفی لینا نیز تحت تاثیر توانایی او قرار گرفته است: «بهنظرم خیلی تاثیرگذار است، ولی آدم از خودش هم میفهمد که واقعا این توانایی را دارد. بهراستی کنجکاوم ببینم زندگیاش در آینده چطور پیش خواهد رفت.»
در حال حاضر، لینا بهعنوان دانشجوی پیشرس در دانشگاه بُن، در صنفهای اقتصاد (VWL) شرکت میکند. او هنوز دقیق نمیداند در آینده چه کاری خواهد کرد، اما یک چیز را خوب میداند: «اول از همه، میخواهم یک «بمبآیسکریم» بخورم!»
منبع: ZDF heute
ترجمه و تنظیم: راه مدنیت
