
تلاش برای ترور هبتالله؛ نفوذ از درون ساختار طالبان
سارا آدامز، تحلیلگر امنیتی در گزارشی تازه میگوید حمله ناکام به هبتالله آخندزاده در مدرسۀ جهادی مرکزی قندهار نه از سوی محافظان و نه توسط مخالفان خارجی، بل توسط یک عضو رسمی قولاردوی ۲۱۵ عزم انجام شده و نشانهای آشکار از تنشهای عمیق درونی طالبان است.
راه مدنیت: به گزارش سارا آدامز که در حساب رسمی وی در شبکه اجتماعی ایکس منتشر شده، حوالی ساعت ۱۷:۱۳ تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵ در جریان برنامهای در مدرسۀ جهادی مرکزی قندهار، تلاش کمسابقهای برای ترور رهبر طالبان صورت گرفته است. مهاجم حافظ صدیقالله، فرزند مولوی عبدالنبی و باشنده ولسوالی موسیقلعه ولایت هلمند معرفی شده است.
او بهعنوان عضو قولاردوی ۲۱۵ عزم زیر چتر وزارت دفاع طالبان فعالیت میکرده و از سال ۲۰۲۴ پس از انتقال از کمپ شورابک، برای آموزش جهادی در این مدرسه موظف شده بود؛ موقعیتی که دسترسی نزدیک و مستمر به هبتالله را برای او فراهم میکرده است.
بر اساس معلومات منتشرشده، صدیقالله با استفاده از همین موقعیت داخلی با چاقو به هبتالله حمله کرده و به دست راست او زخم سطحی وارد کرده است. او بلافاصله توسط نیروهای لشکر عمری، مسوول حفاظت از رهبر طالبان هدف قرار گرفت و پس از زخمی شدن بازداشت شد.
آدامز مینویسد که این فرد زیر بازجویی طالبان در اطراف قندهار قرار دارد و برخلاف روایتهایی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده، هیچ سندی مبنی بر اینکه او محافظ شخصی وابسته به تحریک طالبان پاکستان یا مرتبط با استخبارات خارجی بوده، وجود ندارد.
در متن گزارش تاکید شده است که شایعات مربوط به نقش داشتن TTP در این حمله کاملا بیاساس بوده و بیشتر بهعنوان تلاش برای بهرهبرداری تبلیغاتی از اختلافهای داخلی طالبان مطرح شده است.
آدامز یادآوری میکند که تحریک طالبان پاکستان همچنان به هبتالله بیعت دارد و رهبر طالبان نیز در حملۀ ۹ اکتوبر علیه نورولی محسود نقشی نداشته است.
آدامز با اشاره به جایگاه اداری و استخباراتی مهاجم، این حمله را بازتابی از رقابتهای درونی طالبان توصیف میکند. او میگوید قرار داشتن صدیقالله در چارچوب وزارت دفاع، او را در رده نیروهایی قرار میدهد که به جناح کابلمحور و چهرههای نزدیک به شبکه حقانی وابستهاند.
از نظر آدامز، هدف قرار دادن هبتالله در امنترین محل ممکن یعنی مدرسۀ جهادی مرکزی قندهار نشان میدهد که مهاجم با لایههای امنیتی آشنایی کامل داشته و از نقاط ضعف درونی دستگاه امنیتی طالبان استفاده کرده است.
این تحلیل از وقوع حمله بهعنوان جدیترین تهدید داخلی علیه رهبری هبتالله پس از ۲۰۲۱ یاد میکند؛ تهدیدی که در سایۀ اختلافات بر سر انتصابات، منابع عایداتی و حوزۀ نفوذ میان محافل قندهار و کابل شکل گرفته است.
آدامز نتیجه میگیرد که هرچند طالبان برای حفظ چهرهای متحد، این رویداد را کوچک جلوه دادهاند، اما واقعیت این است که حمله یادشده میتواند نشانهای از تلاش برای کودتا یا دستکم ضربه زدن به اقتدار رهبری از درون هرم قدرت طالبان باشد.




