واکنش رحمتالله نبیل: «ما قربانی بمبهای مدعی صلحایم»
«حملهٔ دیشب آمریکا بر خاک ایران، یادآور همان اشتباههایی است که در افغانستان مرتکب شدند: بمبهای بزرگ و تلفات غیرنظامیان که در نهایت منجر به بازگشت مجدد طالبان شد. در منطقهای که هنوز از زخم جنگهای نیابتی و تصمیمهای بیرونی رنج میبرد، هیچ حملهٔ نظامی راه حل نیست. ما قربانی سیاستهایی هستیم که با شعار مبارزه با تروریزم، بذر افراطگرایی را پاشیدند. حقوق بشر، صلح و ثبات از مسیر گفتگو میگذرد، نه از آسمان پر از راکت و بمبافکن.»
رحمتالله نبیل، رییس پیشین امنیت ملی افغانستان در واکنش به حملهٔ شب گذشتهٔ ایالات متحده بر خاک ایران، در پیامی انتقادی در شبکههای اجتماعی، ضمن یادآوری سیاستهای ناکام غرب در افغانستان، هشدار داد که راه حل در خاورمیانه از مسیر بمبافکنها نمیگذرد.
او در صفحهٔ ایکس خود نوشت: «حملهٔ دیشب آمریکا بر خاک ایران، یادآور همان اشتباههایی است که در افغانستان مرتکب شدند: بمبهای بزرگ و تلفات غیرنظامیان که در نهایت منجر به بازگشت مجدد طالبان شد. در منطقهای که هنوز از زخم جنگهای نیابتی و تصمیمهای بیرونی رنج میبرد، هیچ حملهٔ نظامی راه حل نیست. ما قربانی سیاستهایی هستیم که با شعار مبارزه با تروریزم، بذر افراطگرایی را پاشیدند. حقوق بشر، صلح و ثبات از مسیر گفتگو میگذرد، نه از آسمان پر از راکت و بمبافکن.»
این اظهارات در حالی منتشر میشود که حملهٔ اخیر آمریکا به یکی از مراکز نظامی در خاک ایران، واکنشهای شدید منطقهای و بینالمللی بههمراه داشته و نگرانیها از گسترش تنشهای نظامی در منطقهٔ خلیج فارس را افزایش داده است.
نبیل در سخنان خود، تلویحا از تجربهٔ افغانستان بهعنوان نمونهای از سیاستهای مداخلهجویانهٔ غربی یاد کرد که در نهایت، به بیثباتی و قدرتگیری مجدد گروههای افراطی انجامید. او تاکید کرد که منطقهٔ خاورمیانه همچنان قربانی تصمیمات قدرتهای بیرونی است؛ تصمیماتی که بهنام مبارزه با تروریزم، بستر مناسبی برای رشد افراطگرایی فراهم کردهاند.
رحمتالله نبیل یکی از چهرههای شناختهشده امنیتی و سیاسی افغانستان است که در دو مقطع، ریاست اداره امنیت ملی (NDS) افغانستان را برعهده داشت؛ نخست در دوره ریاستجمهوری حامد کرزی (۲۰۱۰–۲۰۱۲) و سپس در دوران اشرف غنی (۲۰۱۳–۲۰۱۵).
نبیل به عنوان یکی از مخالفان سرسخت سیاستهای مصالحه با طالبان و منتقد جدی توافقنامه دوحه شناخته میشود. پس از سقوط کابل در آگوست ۲۰۲۱، او به فعالیتهای سیاسی و تحلیلی در تبعید روی آورد و بارها نسبت به پیامدهای حضور گروههای افراطی، ناکارآمدی دولتسازی بیرونی و نادیدهگرفتن خواست مردم افغانستان هشدار داده است.
رستمشاه هزاره
