سفر آزادانه‌ طا.لبان؛ بی‌اعتنایی به خون خبرنگاران افغانستان؟

راه مدنیت: نهاد حمایت از رسانه‌های آزاد افغانستان، «نی در تبعید» در بیانیه‌ای به مناسبت روز جهانی پایان دادن به معافیت در برابر جرایم علیه خبرنگاران، از دولت‌های جهان خواسته تا مانع سفر آزادانه‌ اعضا و نمایندگان گروه طالبان شوند؛ گروهی که به گفته‌ این نهاد، مسوول بیش‌ترین خشونت در تاریخ رسانه‌های آزاد افغانستان است.

در اعلامیه‌ نی آمده که طالبان طی ۲۴ سال گذشته مسوول کشته‌شدن بیش از ۱۷۰ خبرنگار و کارمند رسانه‌ای در افغانستان بوده‌اند.

با وجود این، شماری از رهبران و نمایندگان این گروه آزادانه در کشورهای مختلف از جمله در آسیا، اروپا و آفریقا سفر می‌کنند؛ در حالی که نام بسیاری از آنان در فهرست سیاه سازمان ملل متحد و در لیست افراد تحت تعقیب کشورهای مختلف قرار دارد.

نی در تبعید تاکید کرده که طالبان با درهم شکستن ساختار رسانه‌های آزاد و سرکوب آزادی بیان، یکی از بنیادی‌ترین دستاوردهای بیست سال نظام جمهوری را نابود کرده‌اند؛ ساختاری که با حمایت مردم، تلاش شبانه‌روزی خبرنگاران و کمک‌های میلیون‌دالری جامعه‌ جهانی برای پاسداشت ارزش‌های مدنی شکل گرفته بود.

به‌استناد داده‌های این نهاد، طالبان طی سال‌های اخیر نه‌تنها مانع فعالیت رسانه‌های مستقل شده‌اند، بل در مجموع حدود دو هزار مورد خشونت علیه خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای؛ قتل، اختطاف، اسارت، تهدید و خشونت‌های فیزیکی و روانی، در افغانستان ثبت شده است.

این نهاد از کشورهای امضاکننده‌ اعلامیه‌ جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی خواسته تا از صدور ویزا برای اعضا و مقام‌های طالبان از جمله وزرای نام‌نهاد این گروه خودداری کنند.

به باور نی، چنین اقداماتی می‌تواند به عنوان پیامی روشن علیه مصونیت از مجازات برای عاملان خشونت علیه خبرنگاران تلقی شود.

تاکید «نی در تبعید» بر ممنوعیت سفر رهبران طالبان، در واقع پرسشی جدی را پیش می‌کشد؛ چگونه ممکن است جهان از پایان دادن به معافیت در برابر جرایم علیه خبرنگاران سخن بگوید، اما در عمل در برابر رفت‌وآمد آزادانه‌ عاملان خشونت سکوت کند؟ این تناقض بیش از هر چیز به بی‌اعتباری شعارهای حقوق بشری و شکنندگی تعهدات بین‌المللی در برابر افغانستان اشاره دارد.

فرشته باختری