سید طیب جواد؛ دیپلمات و سفیر پیشین افغانستان، همزمان با روز استقلال کشور با انتشار پیامی در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس، ضمن ادای احترام به مبارزان راه استقلال، وضعیت کنونی افغانستان را حاصل «شکست جمعی» در ایجاد نهادهای نیرومند و فراگیر دانسته است.
جواد در این پیام، روز استقلال افغانستان را فرصتی برای بزرگداشت قهرمانانی عنوان نموده که برای استقلال، آزادی و آیندهای روشن برای کشور مبارزه کردهاند؛ اما تاکید کرد که تجربه چند دهه گذشته نشان میدهد آزادی سرزمین، بدون ایجاد نهادهای پایدار و پاسخگو، نمیتواند استقلال و آینده کشور را تضمین کند.
او نوشت که افغانستان در مقاطع مختلف توانسته سرزمین خود را از سلطه نیروهای خارجی رها کند، اما در ایجاد نهادهایی که توانایی حفاظت از کشور و حقوق شهروندان را داشته باشند، ناکام مانده است.
به گفته جواد، ملتها تنها با «شجاعت» به موفقیت نمیرسند و برای ثبات و پیشرفت به نهادهای فراگیری نیاز است که قدرت خودسرانه را مهار کنند، از حقوق بشر پاسداری نمایند، عدالت را تضمین کنند و برای همه شهروندان در سرنوشت کشور سهم قائل شوند.
این دیپلمات پیشین همچنین هشدار داده که وقتی نهادهای دولتی در اختیار گروهی محدود قرار میگیرند، هزینه آن را نسلهای مختلف میپردازند و فداکاریهای انجامشده برای آزادی و استقلال کشور به هدر میرود.
جواد در بخش دیگری از پیام خود، وضعیت کنونی افغانستان را نگرانکننده توصیف کرده و گفته کشوری که زمانی به استقلال خود افتخار میکرد، اکنون با انزوا روبهروست و شهروندان آن از آزادیهای اساسی محروماند.
او همچنین به محدودیتهای آموزشی و اجتماعی علیه دختران و زنان اشاره کرده و افروده که نام افغانستان امروز با «سرکوب، ترور و استبداد» پیوند خورده است.
او در پایان، بر ضرورت تلاش برای ساختن افغانستانی تاکید کرده که در کنار استقلال، آزادی، کرامت انسانی، برابری و عدالت را نیز به دست آورد و دارای نهادهایی باشد که شایسته فداکاریهای نسلهای گذشته باشند.
سید طیب جواد از دیپلماتهای باسابقه افغانستان است که در دوره جمهوری اسلامی افغانستان بهعنوان سفیر در ایالات متحده، بریتانیا و روسیه و نیز در شماری از کشورهای آمریکای لاتین فعالیت کرده است.
وی همچنین در سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ رییس دفتر حامد کرزی؛ رییسجمهوری پیشین افغانستان بود.
گفتنی است که محور اصلی پیام جواد، در واقع پیوند میان «استقلال» و «نهادسازی» است؛ او استقلال سیاسی را بدون وجود نهادهای فراگیر، حامی حقوق شهروندان و محدودکننده قدرت، ناکافی میداند.
