راه مدنیت: نهاد «نی در تبعید» با نشر اعلامیهای تازه از گزارش سال ۲۰۲۵ سازمان «گزارشگران بدون مرز» (RSF) بهشدت انتقاد کرده و گفته است این نهاد بینالمللی در ارزیابی سالانه خود، وضعیت خبرنگاران و کارکنان رسانهای در افغانستان را «خاموشانه و غیرمسوولانه» نادیده گرفته است.
در گزارش تازهی RSF که اخیرا منتشر شده، تمرکز اصلی بر کشورهای خاورمیانه، چین و روسیه گذاشته شده، اما درباره افغانستان فقط به تعداد درخواستهای حمایت از سوی خبرنگاران افغان اشاره شده است؛ موضوعی که به باور «نی در تبعید» هیچ تصویر واقعی از شرایط «فاجعهبار و مرگبار» روزنامهنگاران در افغانستان ارایه نمیکند.
افغانستان؛ زندانی بدون سقف برای خبرنگاران
در اعلامیه «نی در تبعید» آمده که افغانستان در حال حاضر به «بزرگترین زندان برای خبرنگاران» تبدیل شده است؛ زندانی به وسعت یک کشور که گرچه سقفی ندارد، اما دیوارهای بلند آن هیچ راهی برای بیرون رفتن باقی نگذاشته است.
این نهاد میگوید در افغانستان نه آزادی بیان وجود دارد و نه رسانههای مستقل. تمامی رسانهها مجبور به پیروی از روایت طالباناند و خبرنگاران عملا ابزار تبلیغاتی این گروه شدهاند. در اعلامیه تاکید شده است که: «هیچ جغرافیایی به اندازه افغانستان خطرآفرین و کشنده برای خبرنگاران نیست. همه میخواهند بیرون شوند، اما نه توان رفتن دارند و نه اجازه آن را.»
«خاموشی در برابر رنج خبرنگاران، سفیدنمایی طالبان است»
«نی در تبعید» هشدار داده است که عبور خاموشانه از وضعیت خبرنگاران افغانستان به معنای «سفیدنمایی طالبان» و کمک پنهان به مشروعیتبخشی این گروه است.
این نهاد تاکید میکند که ارزشهای انسانی و آزادی بیان در افغانستان در حال نابودی کامل است و جامعه جهانی نباید با بیتوجهی به این روند کمک کند.
درخواست برای پوشش بیطرفانه جهانی
این نهاد در پایان از سازمانهای بینالمللی، خبرنگاران مستقل و رسانههای آزاد خواسته است که گزارشهای دقیق، مستقل و بیطرفانه از وضعیت خبرنگاری و آزادی رسانه در افغانستان تهیه و منتشر کنند؛ تا واقعیتهایی که هماکنون «عمدا یا ناخواسته پنهان مانده» آشکار شود.
منیژه کابلی
