گردش به چپ در زمین راست؛ آیا ماجراجویی جدید ترامپ در خاورمیانه به قیمت فروپاشی پایگاه «ماگا» تمام میشود؟
گزارش تحلیلی «راه مدنیت» از تغییر رویکرد در سیاست خارجی واشینگتن
در حالیکه دونالد ترامپ با شعار «اول آمریکا» و وعدهٔ پایان دادن به «جنگهای ابدی» به کاخ سفید بازگشت، تحولهای اخیر در خاورمیانه نشان از تولد یک «رییسجمهور جنگ» دارد. گزارش اخیر مجله اشپیگل (شماره ۱۱/۲۰۲۶) با عنوان «جنگجوی خشمگین»، پرده از شکافی عمیق در بدنهٔ حامیان اصلی ترامپ برمیدارد؛ شکافی که میتواند سرنوشت انتخابات میاندورهای ماه نوامبر را تغییر دهد.
شورش در اردوگاه خودی
آنچه در گزارش «جولیا آمالیا هایر» در اشپیگل جلب توجه میکند، صدای معترضانی است که روزی پیادهنظام ترامپ بودند. کورت میلز؛ سردبیر مجله «امریکن کنسرواتیو» در گفتگو با این نشریه، حمله به ایران را «بزرگترین ناامیدی سیاسی» عمر خود توصیف کرده است. به باور او، ترامپ به جای تمرکز بر رفاه داخلی به «حملات هوایی تمیز و سریع» اعتیاد پیدا کرده است؛ الگویی که پیشتر در مداخله علیه نیکلاس مادورو در ونزوئلا نیز دیده شده بود.
از «شاهزاده صلح» تا «امپراتور جنگ»
تحلیل اشپیگل نشان میدهد که ترامپ دیگر تلاشی برای اقناع افکار عمومی آمریکا نمیکند. نظرسنجیهای اخیر (مانند نظرسنجی ۲۴ فبروری) حکایت از آن دارد که نیمی از مردم آمریکا مخالف جنگ با ایران هستند. با این حال، ترامپ با عبور از وعدههای انتخاباتیاش مبنی بر عدم سرنگونی رژیمهای خارجی، اکنون به دنبال «تغییر رژیم» در تهران است.
در این میان، سکوت چهرههایی چون جیدی ونس و رابرت اف. کندی جونیر که پیشتر با نفوذ «نیوکنسرواتیوها» مخالفت میکردند، معنادار است. اشپیگل این حلقه نزدیک را «تملقگویان» نامیده که در برابر میل جدید ترامپ به «تخریب»، سکوت پیشه کردهاند.
نقش سایه؛ آیا تلآویو فرمانده را هدایت میکند؟
بخش بحثبرانگیز گزارش اشپیگل به رابطهٔ ترامپ و بنیامین نتانیاهو میپردازد. درحالیکه مارکو روبیو، وزیر خارجه مدعی است واشینگتن تحت فشار اسراییل برای این حمله قرار گرفته، ترامپ با غرور مدعی است که او خود فشار را بر اسراییل وارد کرده است. اما اشپیگل با اشاره به نفوذ گسترده نتانیاهو بر ترامپ، این سوال را مطرح میکند که آیا آمریکا بار دیگر در دام یک جنگ منطقهای که برنده اصلی آن دولت اسراییل میباشد، افتاده است؟
پیامدهای اقتصادی و سیاسی
برای مخاطب فارسیزبان و ناظران بینالمللی، نکتهٔ کلیدی این گزارش در «بیمسوولیتی» نهفته در دکترین جدید ترامپ است. اشپیگل مینویسد که ترامپ برخلاف دکترینهای پیشین، مسوولیتی در قبال «آنچه ویران میکند» نمیپذیرد. پیام او به مردم ایران ساده و بیپرواست: «من فضا را باز کردم، حالا خودتان میدانید و حکومتتان.»
این رویکرد که «جفری ساکس»؛ اقتصاددان دانشگاه کلمبیا آن را «مستی ناشی از تکبر» مینامد، میتواند به قیمت ریزش شدید آرای ترامپ در میان لاتینتبارها و رایدهندگان مستقل تمام شود؛ کسانی که بیش از جنگ در خاورمیانه، نگران هزینههای زندگی در ایالتهای خود هستند.
به نظر میرسد دونالد ترامپ در دور دوم ریاستجمهوری خود، مرزهای بین «فرمانده کل قوا» و یک «امپراتور مطلق» را از بین برده است. گزارش اشپیگل هشدار میدهد که این «حس قدرت مطلق» ممکن است نه تنها خاورمیانه؛ بل پایههای قدرت خود ترامپ را نیز در داخل آمریکا به لرزه درآورد.
یادداشت: این گزارش تحلیلی بر پایهٔ دادهها و مصاحبههای منتشرشده در شمارهٔ ۱۱/۲۰۲۶ مجلهٔ Der Spiegel به قلم Julia Amalia Heyer تهیه و تنظیم شده است. لینک منبع:
https://www.spiegel.de/ausland/iran-was-der-krieg-fuer-die-donald-trump-praesidentschaft-bedeutet-a-3fb8ac69-9562-4b25-816d-07dc3d1e2c9b
