دکتر فرح مصطفوی با ارسال یک پیام ویدیویی اختصاصی به راه مدنیت به‌مناسبت پنجمین سال بازگشت گروه طالبان به قدرت در ۱۵ آگوست ۲۰۲۱، سکوت جامعهٔ جهانی در برابر آنچه بر زنان و دختران افغانستان می‌گذرد را مورد انتقاد قرار داده و می‌گوید که این سکوت، تنها بی‌تفاوتی نیست؛ بل زمینه‌ساز تداوم «جنایات مضاعف» علیه زنان افغانستان است.

او با اشاره به محدودیت‌های گسترده‌ای که طی پنج سال گذشته بر زنان اعمال شده، می‌افزاید که زنان افغانستان نه‌تنها از حقوق اساسی و انسانی خود محروم شده‌اند؛ بل حتا از حق رؤیاپردازی نیز بازداشته شده‌اند. به گفته وی، مردم افغانستان در این سال‌ها وطن، آزادی، امنیت، آموزش، کرامت انسانی و بسیاری از عزیزان خود را از دست داده‌اند؛ اما امید به آزادی و ایمان به مقاومت هم‌چنان زنده است.

مصطفوی هم‌چنین تاکید می‌کند که هرچند حاکمان کنونی توانسته‌اند دروازه‌های آموزش را بر روی دختران ببندند، اما هرگز قادر نخواهند بود اراده، اندیشه و آگاهی زنان افغانستان را خاموش کنند.

این پژوهشگر حقوق بشر در بخش دیگری از سخنانش، دختران افغانستان و نسل‌های آینده را مخاطب قرار داده و از آنان می‌خواهد هرگز این باور را نپذیرند که برای سکوت و تسلیم آفریده شده‌اند. او می‌گوید دختران امروز وارث مبارزات زنانی هستند که در دشوارترین روزها ایستادگی کردند تا آینده‌ای روشن‌تر برای نسل‌های بعدی رقم بخورد و از آنان می‌خواهد صدای خود را حفظ کنند و امیدشان را از دست ندهند.

دکتر مصطفوی در پایان، از باور خود به آینده‌ای سخن می‌گوید که افغانستان در آن بر پایهٔ آزادی، عدالت، کرامت انسانی و برابری بنا شود؛ آینده‌ای که در آن هیچ دختری تنها به دلیل زن بودن، از حقوق انسانی و اساسی خود محروم نباشد.

این پیام‌ها در چارچوب مجموعهٔ «روایت زنان افغانستان» با عنوان «پنج سال محرومیت، ایستادگی و امید!» به مناسبت پنجمین سالگرد سقوط افغانستان از سوی روزنامه راه مدنیت منتشر می‌شوند؛ مجموعه‌ای که با هدف بازتاب تجربه‌ها، روایت‌ها و پیام‌های زنان افغانستان تهیه و نشر می‌گردد.