برای پرستو یاری؛ مدافع حقوق بشر و فعال سیاسی، محرومیت دختران از آموزش تنها بسته شدن دروازههای مکتب و دانشگاه نیست؛ بل خاموش شدن بخشی از آینده یک نسل است.
او با ارسال یک ویدیوی اختصاصی به راه مدنیت، تاکید میکند که آموزش، حق هر دختر است، نه امتیازی که بتوان آن را از او سلب کرد و هشدار میدهد که سکوت در برابر این محرومیت، به معنای پذیرفتن از دست رفتن آینده افغانستان خواهد بود. از همینرو، از همه میخواهد که صدای دختران افغانستان را فراموش نکنند.
یاری با مرور پنج سال گذشته، از دورهای سخن میگوید که در آن میلیونها دختر، فرصت تحصیل، آزادی، حق انتخاب و بخشی از امیدها و آرزوهای خود را از دست دادهاند.
با این همه، وی باور دارد که دانش، آگاهی و استقامت همچنان میتواند راه را به سوی آیندهای روشنتر بگشاید و امید را زنده نگه دارد. پرستو یاری در بخشی از پیام خود، دختران نسل آینده افغانستان را مخاطب قرار میدهد و از آنان میخواهد که هرگز به ارزش، توانایی و شایستگی خود شک نکنند؛ حتا اگر مسیر رسیدن به آرزوهایشان دشوار، طولانی و پر از مانع باشد.
به باور او، امید، یادگیری و تلاش، سرمایههایی هستند که هیچ قدرتی قادر به گرفتن آنها نیست. او در پایان، از افغانستانی سخن میگوید که هنوز به آن ایمان دارد؛ سرزمینی که در آن هر دختر بتواند بدون هراس و محدودیت درس بخواند، استعدادهایش را شکوفا سازد و در ساختن آینده کشورش سهمی برابر و شایسته داشته باشد.
این پیام در چارچوب مجموعه «روایت زنان افغانستان» با عنوان «پنج سال محرومیت، ایستادگی و امید!» بهمناسبت پنجمین سالگرد سقوط نظام جمهوری و وخامت فزاینده وضعیت بشری پس از آن در افغانستان، از سوی روزنامه راه مدنیت منتشر میشود؛ مجموعهای که با هدف بازتاب تجربهها، روایتها و پیامهای زنان افغانستان تهیه و نشر میگردد.
