روایت

صحرا کریمی: گذشتن از این تاریکی، تنها در سایهٔ امید و باور به آینده ممکن است

روایت زنان افغانستان (۷)

صحرا کریمی؛ کارگردان و فیلم‌ساز افغانستان در یک پیام ویدیویی اختصاصی برای روزنامه راه مدنیت، از وضعیت زنان و دختران افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت، از تجربهٔ تلخ مهاجرت، دلتنگی برای وطن و امید به آینده‌ای آزاد سخن می‌گوید. او از جامعه جهانی می‌خواهد که زنان افغانستان را از یاد نبرد و صدای آنان در مجامع بین‌المللی باشد.

کریمی، وضعیت کنونی زنان و دختران افغانستان را «بسیار سیاه، تاریک و تاسف‌بار» توصیف کرده و تاکید دارد که جهان نباید در برابر آنچه بر زنان افغانستان می‌گذرد، سکوت اختیار کند.
به باور او، در هر کنفرانس، رویداد فرهنگی، سیاسی و حتا اقتصادی، باید جایگاهی برای طرح مطالبات زنان افغانستان وجود داشته باشد و جامعه جهانی برای رهایی آنان از محدودیت‌ها و ستم نظام طالبان دادخواهی کند.

او هم‌چنین به تجربه مشترک هزاران افغانستانی اشاره می‌کند که پس از تحولات آگوست ۲۰۲۱ ناگزیر به ترک کشور شدند.
به گفته او، مهاجرت تنها ترک یک سرزمین نبود؛ بل از دست دادن مفهوم «خانه» و «وطن» نیز بود؛ مفهومی که به باور او، در هیچ نقطه دیگری از جهان قابل بازیابی نیست. هرچند بسیاری از مهاجران ممکن است به رفاه نسبی دست یافته باشند، اما احساس تعلق به سرزمین مادری و ریشه داشتن در آن، چیزی نیست که بتوان آن را جایگزین کرد.

این فیلم‌ساز افغانستان در بخش دیگری از پیام خود، به وضعیت میلیون‌ها دختر افغانستان اشاره می‌کند که امروز از ابتدایی‌ترین حقوق خود؛ از جمله حق آموزش، حضور اجتماعی و بیان آزادانه محروم‌اند.
او می‌افزاید که بسیاری از آنان حتا امکان رساندن صدای خود به جهان را ندارند و یکی از تاریک‌ترین دوره‌های زندگی خود را تجربه می‌کنند. با این حال، کریمی پیام خود را با امید به پایان می‌رساند.

او دختران افغانستان را به حفظ رویاها و امید فرا می‌خواند و تاکید می‌کند که نباید باور به آینده را از دست بدهند. از نگاه او، تحقق رویاها و گذشتن از این تاریکی، تنها در سایه امید و باور به آینده ممکن است.

او در پایان، از افغانستانی سخن می‌گوید که به آن ایمان دارد؛ کشوری آزاد که همه شهروندانش، زن و مرد، دختر و پسر، کودک، جوان و سالمند، بتوانند با عزت نفس و زیر چتر صلح زندگی کنند؛ صلح با خود، با جامعه، با همسایه، با هم‌وطن و با زندگی. آرزویی که به گفته او، روزی به بازگشت دوباره به افغانستانی آزاد، سربلند و آرام خواهد انجامید.

این پیام در چارچوب مجموعه «روایت زنان افغانستان» با عنوان «پنج سال محرومیت، ایستادگی و امید!» به‌مناسبت پنجمین سالگرد سقوط نظام جمهوری و وخامت فزاینده وضعیت بشری پس از آن در افغانستان، از سوی روزنامه راه مدنیت منتشر می‌شود؛ مجموعه‌ای که با هدف بازتاب تجربه‌ها، روایت‌ها و پیام‌های زنان افغانستان تهیه و نشر می‌گردد.

حمایت از روزنامه راه مدنیت

از روزنامه‌نگاری مستقل حمایت کنید

اهدا کردن

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا