شکریه بارکزی؛ سیاست‌مدار و فعال حقوق زنان افغانستان در چهارمین روایت از مجموعه «روایت زنان افغانستان» با عنوان «پنج سال محرومیت، ایستادگی و امید!» با تاکید بر این‌که اطاعت از حکومتی که بر پایه اجبار و سرکوب بنا شده، جایگزین عدالت نمی‌شود، مقاومت در برابر چنین حاکمیتی را یک مسوولیت اخلاقی و انسانی دانست.

او در این ویدیوی اختصاصی که به روزنامه راه مدنیت فرستاده، می‌گوید در حاکمیتی که اطاعت بیش از عدالت مورد تاکید قرار می‌گیرد و مردم با قوه قهریه وادار به پیروی از قوانین طالبان می‌شوند، ایستادن در برابر آن «فرض» است.

بارکزی در ادامه با وجود شرایط دشوار کنونی، بر ضرورت حفظ امید و استمرار مبارزه تاکید کرده و می‌افزاید که روزهای سیاه کنونی سپری خواهد شد، اما آنچه نباید از دست برود، امید، حرکت و جبهه مشترک مردم افغانستان برای آزادی است.

او از مردم افغانستان خواسته است به‌عنوان انسان‌هایی هدفمند نگذارند حاکمیتی که به باور او «محکوم به جنایت بشری و جندرآپارتاید» است، سال‌ها، روزها و آرزوهای مردم افغانستان را بیش از این بر باد فنا دهد.

این چهره سیاسی و فعال حقوق زنان هم‌چنین بر هم‌بستگی و پایداری شهروندان اذعان کرده و گفته که مردم باید در کنار یکدیگر بایستند تا افغانستان را از هرگونه سلطه اقتدارگرایانه‌ای که افراط‌گرایی محور اصلی قدرت در آن است، رهایی بخشند.

بارکزی با ابراز امیدواری نسبت به آینده، آزادی افغانستان را آرزو کرده و بر نقش تعیین‌کننده زنان در تحقق این آرمان تاکید کرده است. به گفته او، زنان افغانستان می‌توانند سهمی بسزا در روند آزادی و ساختن آینده‌ای بهتر برای کشور داشته باشند.

این پیام در چارچوب مجموعه «روایت زنان افغانستان» با عنوان «پنج سال محرومیت، ایستادگی و امید!» به‌مناسبت پنجمین سالگرد سقوط نظام جمهوری و وخامت فزاینده وضعیت بشری پس از آن در افغانستان، از سوی روزنامه راه مدنیت منتشر می‌شود؛ مجموعه‌ای که با هدف بازتاب تجربه‌ها، روایت‌ها و پیام‌های زنان افغانستان تهیه و نشر می‌گردد.